Wanneer de emmer overloopt…

Gevoelens. De meeste mensen vinden ze maar lastig en dat kunnen ze natuurlijk ook best zijn. We zijn als mensen vaak heel erg goed in het wegdrukken van onze gevoelens. Want je vindt je leven er misschien niet leuker op worden als je al dat verdriet, de angst of de boosheid maar moet voelen. Dus je hebt je leven lang goed gefunctioneerd en succesvol allerlei gevoelens onderdrukt, vaak onbewust.

Maar dan gebeurt er iets in je leven wat net de druppel is die de emmer doet overlopen. Er overlijdt een dierbare en je wordt ook nog ziek. Je leven staat zo op zijn kop dat het één grote chaos is in je hoofd.

Een van mijn cliënten zit in deze situatie. Tijdens de eerste sessie kwamen we uit bij haar jeugd, waarin ze als kind niet gezien was en niet zichzelf kon zijn. Er zat nog veel verdriet van dat jonge meisje in haar, ook al is het heel lang geleden. ‘Hoe kan dat nu, dat dit verdriet nu naar boven komt?’, vroeg ze me.

Nieuw verdriet brengt oud verdriet naar boven. En dan is het opeens wel heel veel verdriet wat er zit en stroomt de emmer over. Dan werkt je (onbewuste) overlevingsmechanisme van je gevoelens wegdrukken niet meer en krijg je lichamelijke of psychische klachten. Zoals bij mijn cliënt, die heel veel chaos in haar hoofd voelde, niets uit haar handen kreeg en alleen maar piekerde.

In de sessie zijn we voorzichtig naar haar gevoel gegaan en heeft ze al een en ander losgelaten, ruimte gemaakt voor haar emoties, wat ook letterlijk weer rust en ruimte in haar lichaam gaf. Wat geeft het lichaam toch mooi aan wat het nodig heeft en wat zichtbaar mag worden.

Heb jij ook het gevoel dat je overloopt, dat er ergens emoties in je lichaam vastzitten die gezien moeten worden om verder te kunnen met je leven? Neem dan gerust eens contact op voor een gratis en vrijblijvend telefonisch inzichtgesprek van 20 minuten. In dit gesprek kunnen we samen eens bekijken wat er aan de hand is en wat jou misschien zou kunnen helpen. Wil je graag een afspraak maken voor een sessie Sprankelcoaching? Ook dat is natuurlijk mogelijk.

 

 

Geen verstoppertje meer

‘Ik kan me voor jou niet verstoppen. Jij gooit mijn muurtjes omver’, zei iemand deze week tegen mij. En dat voelde voor haar eerst onveilig, maar daarna heel fijn.

Want hoe fijn is het als je helemaal jezelf kunt zijn, alle maskers af kunt zetten, muurtjes kunt laten zakken en alles kunt laten zien wat er is? En natuurlijk is dat heel erg spannend, als je dat niet gewend bent. Als je jezelf al jaren verbergt achter een muurtje en soms zelf niet eens meer weet wie je nou eigenlijk diep van binnen bent. Om dat dan te gaan voelen en ervaren, is soms doodeng.

Maar hoe meer je die muurtjes en maskers laat zakken, hoe meer je jezelf wordt. En hoe rustiger het van binnen wordt. Al die stemmetjes in je hoofd (‘papegaaien op je schouder’, noem ik ze wel eens) worden steeds minder en zachter. Hun eeuwige oordeel en commentaar verdwijnt langzaamaan. En wat overblijft is de rust en stilte waarin jij helemaal jezelf mag zijn. Wat de buitenwereld van jou vindt doet er niet meer toe. Jij bent jij en dat is oké.

De laatste maanden heb ik zelf ook weer grote stappen gezet om dichter bij mezelf te komen. Onverwerkt verdriet doorleefd; dingen in mijn familiesysteem die zichtbaar wilden worden zichtbaar gemaakt, zodat ze geheeld konden worden. En hoe meer laagjes ik afpel, hoe rustiger ik word. Maar ook: hoe meer ik durf. Want ik ben ik en dat is oké.

Merk jij ook dat je last hebt van onverwerkte emoties? Dat je altijd zo’n papegaai op je schouder hebt en je onrustig en gespannen voelt? En verlang je ernaar om meer rust in jezelf te voelen en dichterbij jezelf te komen?
Laat me dan eens met je meekijken en meevoelen. Door mijn grote invoelingsvermogen ben ik in staat om achter muurtjes en maskers te kijken en te zien wie jij diep van binnen bent. Op een liefdevol confronterende manier houd ik je een spiegel voor, waardoor je inzicht krijgt in waar de blokkades zitten. En vooral: je gaat voelen wie je nou eigenlijk diep van binnen bent, zonder de muurtjes, de maskers en de papegaaien op je schouder.