Roze meisjes

Waarschijnlijk voel je haar of hem nog wel eens. Want in ieder van ons zit een klein meisje of jongetje verstopt. Het kind dat we ooit waren, is ergens in ons nog aanwezig met haar vrolijkheid en speelsheid, maar ook met haar angst en verdriet. De laatste tijd kom ik regelmatig roze meisjes tegen in mijn sessies met diverse vrouwen.

Dan plopt er ineens een klein meisje naar boven dat zich heel erg verdrietig voelt. Omdat ze vroeger door haar ouders niet (of niet genoeg) gezien werd. Zich niet gehoord voelde. Misschien al wel jong voor zichzelf of voor haar broertjes of zusjes moest zorgen. Of omdat ze het verdriet van (een van) haar ouders onbewust aanvoelde en dit voor die ouder is gaan dragen.

Overleefstand

Maar gewoon kind mogen zijn, je geborgen voelen bij je ouders, lekker spelen, stralen en vrolijk zijn: dat was er op een gegeven moment niet meer bij voor deze meisjes. Als je je keer op keer niet gezien en gehoord voelt, niet jezelf kunt zijn, dan ga je op een bepaald moment ook niet meer uitreiken naar je ouders. Dan ga je op slot en kom je in de overleefstand. Of je wordt stil en vroegwijs, omdat je zo veel draagt voor je vader of moeder. En daar kun je als volwassene nog behoorlijk veel last van hebben…

Platte pannekoek

Hoe fijn is het dan als je tijdens een sessie dit verdrietige, eenzame meisje kunt helpen. Zodat ze zich nu wél gezien voelt. En dan komt er vaak ineens een knalroze meisje tevoorschijn. Een meisje dat wil spelen, dat vrolijk is, zingt en danst en huppelt. Hoera, het leven is mooi! Bij één van de vrouwen riep het roze meisje heel hard: ‘Platte pannekoeeek!!’ Mijn cliënt had geen idee waarom, maar het voelde heerlijk bevrijdend! En we hebben er hard om gelachen. 😊

Als het roze meisje in jou weer gezien mag worden, als haar verdriet, angst of eenzaamheid erkend en onder woorden gebracht is, helpt dit jou als volwassene ook om weer te kunnen sprankelen. Om weer helemaal jezelf te kunnen zijn. En af en toe eens lekker hard te roepen: ‘Platte pannekoeeek!!’ Hoe heerlijk is dat? 😃

Welk meisje (of jongetje) zit er in jou verscholen?

Supercalifragilisticexpialidocious!

Gisteravond heb ik voor het eerst de filmklassieker ‘Mary Poppins’ gezien. Ik wist uiteraard dat Mary Poppins de bekende nanny is met bijzondere gaven en haar kenmerkende paraplu, maar het hele verhaal kende ik nog niet. En wat heb ik genoten! Zingend ging ik naar bed… ‘a spoonful of sugar helps the medicine go down, the medicine go down…’ En ik heb een poosje geoefend op het woord dat je kunt gebruiken als je even niet meer weet wat je anders zou moeten zeggen, maar nu heb ik het onder de knie: supercalifragilisticexpialidocious!

Maar wat is er eigenlijk zo bijzonder aan het verhaal van Mary Poppins? Wat kunnen we misschien van haar leren?

Het allerbelangrijkste is dat Mary weet hoe je het leven leuker maakt. Zelfs opruimen en schoonmaken wordt leuk als je er een spelletje van maakt en er een liedje bij zingt. ‘A spoonful of sugar helps the medicine go down, the medicine go down…’

In gewone dingen het bijzondere zien, daar is Mary ook heel goed in. Een uitje naar het park met de kinderen Jane en Michael Banks wordt een avontuur wanneer ze in de stoepkrijttekeningen van Bert stappen en in een andere wereld belanden. Nou hebben wij gewone stervelingen natuurlijk niet de magische gaven van Mary Poppins, maar waarom zou je jouw dag niet een beetje leuker maken met wat fantasie en het magische gevoel dat er misschien wel heel bijzondere dingen gaan gebeuren vandaag? Always expect the unexpected, zoals de Engelsen zeggen. Dat geeft je leven en de gewone dagelijkse dingen een magisch en stralend randje. En als je het even niet meer weet, zing dan gewoon: Supercalifragilisticexpialidocious!

Wil jij ook wat meer als Mary Poppins worden en gaan sprankelen? Maar zit je momenteel niet lekker in je vel door vage en onbegrepen klachten en lukt het daarom niet zo goed met dat sprankelen? Dan help ik je graag tijdens een of meer sessies Sprankelcoaching.